Anasayfa » HABERLER » “TÜRKİYE ŞANTAJA AÇIK HALE GETİRİLİYOR”
SARRAF DAVASI

“TÜRKİYE ŞANTAJA AÇIK HALE GETİRİLİYOR”

Sarraf davası siyasi bir davaydı. Dolayısıyla Türkiye’ye yönelik bir şantaj davasıydı. ABD şu anda Sarraf dosyasını elinde tutuyor, AKP hükümeti ile ilgili bazı anlaşmazlıklar sebebiyle Türkiye ile ilgili birtakım sıkıntılarından dolayı bu dosyayı bir kırbaç gibi kullanıyor ve genişletiyor.

Sputnik/Ceyda Karan

ABD’de İran asıllı Türkiye vatandaşı Rıza Sarraf ile ilgili davanın iddianamesine eski Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan’ın da bulunduğu yetkililerin isimlerinin eklenmesi, dikkatleri Türk-Amerikan ilişkilerine çevirdi. ‘ABD’nin İran’a yaptırımlarını delmek için kurulan şebekenin elemanı’ olarak gösterilen Çağlayan’a ‘rüşvet, almak, milyonlarca dolarlık yasadışı işlemlerle bağlantılı fonları aklamak, yalan söylemek ve işlemlerin asıl niteliğini gizleyerek çeşitli finansal kurumları aldatmak” ithamları yöneltiliyor. Sarraf’ın Amerikalı yetkililere itiraflarda bulunduğu söylentileri alıp başını giderken, haftasonu Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ABD Başkanı Donald Trump ile telefonda görüşmesi de dikkat çekti. Erdoğan’ın eylül sonuna doğru New York’taki BM Genel Kurulu’na katılması beklenirken, Sarraf davası çerçevesinde Türkiye hükümetini dış politikada sıkıştıran yeni gelişmeleri ABC internet sitesinin yazarı gazeteci ve yazar Mehmet Ali Güller ile konuştuk.

’17-25 ARALIK DAVASI HUKUKİ NİTELİK KAZANSAYDI BÖYLE OLMAZDI’

Mehmet Ali Güller’e göre, AK Parti’nin 17-25 Aralık yolsuzluk operasyonu kapsamında aldığı tutum, ABD’nin kullandığı bir davaya dönüştü. “ABD AKP hükümetini sıkıştırmak içi, bu siyasi davayı kullanıyor” diyen Güller, “Elbette bu yolsuzluğun olmadığı anlamına gelmiyor” diye ekleyerek şu değerlendirmeleri yaptı:

“Bu iki konuyu ayrı ayrı değerlendirmek gerekiyor. Nitekim bu konu Türkiye’de de gündeme geldiğinde de iki düzlemde incelenmesi gerektiğini söylüyorduk; o dönem Fethullahçı polisler ve yargı tarafından kullanılan bir silah olduğu ortadaydı ama yolsuzluk olmadığı anlamına gelmiyordu. Türkiye bunu o dönemde iki ayrı düzlemde değerlendiremedi. Yarı yarıya bölünmüş, kutuplaşmış Türkiye o zaman da böyleydi ve bu duruma ‘FETÖ operasyonu’ diyerek kapatanlar olduğu gibi, sadece işin yolsuzluk boyutuyla değerlendirip, yetersiz kalan bir muhalefet anlayışı vardı. Bu yolsuzluk dosyası Türkiye’nin devam ettiremediği bir dava oldu ve sonrasında ABD’nin eline geçti. O saatten bu saate kadar da bir siyasi dava, bir kırbaç olarak maalesef kullanılıyor. Bir yandan Amerikan mahkemelerinden medet uman bir anlayış da doğru değil ama bir yandan da Amerika bu dosyayı kullanıyor diye yolsuzlukları örtmek, olmadığını varsaymak hatta bunu bir milli birlik havasına getirmek doğru değil.”

 ‘KOMŞUYA YAPTIRIMLARI DELMEK AYRI KOMİSYONLAR AYRI’

Asıl sorunun İran’a yönelik yaptırımların delinmesinden ziyade alınan komisyonlar olduğuna dikkat çeken Güller’e göre, bu dava Türkiye’nin değil AKP’nin sorunu:

“Türkiye bir yandan komşusu İran’a yönelik yaptırımları delmiş oluyor, bu emperyalist baskıya karşı komşusuna yardım etmiş oluyor. Buraya kadar Tahran açısından da, diğer anlamda da sorun yok fakat sorun bundan sonra başlıyor. Bu yardım esnasında, aradaki aracıların aldığı komisyonlar, komisyon olmaktan öteye geçip başka bir noktaya geldiğinde, başka bir deyimle İran’ın para arabaları Gürcistan sınırı üzerinden çıkarken kaybolmaya başladığında, işin içerisine başka sorunlar giriyor. Böyle olduğu içindir ki, bu komisyoncular yaptırımlarla karşılaştı. Bunların Türkiye ayağında Sarraf vardı ve onun İran ayağındaki patronu olan Zencani’yi de Tahran tutukladı ve idama mahkûm etmiş durumda. Mesele sadece yaptırımı delmek olsaydı zaten, ne Sarraf ne de Zencani konusunda bir sorun Tahran açısından da gündeme gelmezdi. Tahran’ın bile Zencani’yi tutuklayıp, idamla yargılamış olması işin içinde yaptırımları delmekten öteye giden ve parasının ortadan kaybolduğu bir sürece işaret ediyor. Nitekim Tahran da Zencani’nin idamının iptal kararını, biraz da Sarraf’ın paraları iade edebilmesi şartına bağlamıştı. Dolayısıyla, bu gelişmeleri AKP’nin şu anda sunmaya çalıştığı gibi ‘Aman efendim biz komşumuza yardım ediyoruz, ABD bu nedenle yapıyor’ diye açıklamak doğru değil çünkü Tahran açısından da mesele bir yaptırımı delmek değil, bunun da ötesinde paranın iç edilmesi meselesidir.”

 ‘HÜKÜMET SUÇU TÜM ÜLKE SAHİPLENSİN İSTİYOR’

AK Parti hükümetinin ilişkileri ve karşılaştığı yolsuzluk dosyalarında hukuki ve tam bir yargılama yapılmadığı için bu sorunun uluslararası alanda koz haline geldiğine işaret eden Güller’e göre hükümet, bu sorunu Türkiye’nin meselesi gibi göstererek, suçu tüm ülkenin sahiplenmesini isitiyor:

“Türkiye’nin konu ile alakalı değişik tutumların sebebi şu; ortada bir suç var ve suç olduğu için de, dört bakan görevden el çektirilmişti. ‘Eğer yolsuzluk yoksa niye AKP bakanlarına sahip çıkmadı’ sorusu gündeme geliyor. O dönemde liste yapıldığı gibi bir yolsuzluk vardı ki, o dönemde AKP dört bakanını feda etmek zorunda kalmıştı. Bu konunun, ‘Bizimle ilgisi yoktan, bu bir Türkiye meselesidir’e gelmiş olması suçu genelleştirmeye, suçu tüm Türkiye Cumhuriyeti’nin 80 milyon vatandaşına genelleştirme çabasıdır. Fakat bu bizim ya da Türkiye’nin suçu değil, bu AKP’nin suçudur. AKP Hükümeti’ne yönelik bir davayı, Türkiye’ye yönelik bir dava olarak zaten kabul etmiyoruz. O dönemde olan biten ‘saat’ ile sembolleştiği için saat örneğinden gidersek, o saati 80 milyonluk yurttaş takmıyor, o saati Zafer Çağlayan takıyor. Dolayısıyla, bu konu AKP hükümetinin, bu yolsuzluğa bulaşan Bakanların sorunudur. Erdoğan’ın bunu Türkiye’ye genelleştirerek, meselenin üstünü Vatan-Millet-Sakarya havasında götürmeye çalışması, bu gerçeği değiştirmeyecektir.”

 ‘ABD VE ALMANYA BİRİKTİRDİĞİ DOSYALARI KOZ OLARAK KULLANIYOR’

ABD ve Almanya’nın Türkiye’nin dış politikada izlediği yol ve yöntemler sebebiyle Türkiye’ye karşı kozlar biriktirdiğini ifade eden Güller, şu değerlendirmelerde bulundu:

“En başından beri söylediğimiz gibi, Sarraf davası siyasi bir davaydı. Dolayısıyla Türkiye’ye yönelik bir şantaj davasıydı. ABD şu anda Sarraf dosyasını elinde tutuyor, AKP hükümeti ile ilgili bazı anlaşmazlıklar sebebiyle Türkiye ile ilgili birtakım sıkıntılarından dolayı bu dosyayı bir kırbaç gibi kullanıyor ve genişletiyor. Bu sıkıntıların benzerini Almanya ile de yaşıyoruz. Almanya ile de ‘MİT casusluk davası’ var ama o tek başına bir dosya değil. Şu anda Mehmet Fatih S. duruşması yapıldı, ortada bazı itiraflar da var ama bunun dışında Muhammet Talha Gergerlioğlu davası vardı. Kendisi Erdoğan’ın danışmanıydı ve MİT casusluk davası nedeniyle 11 ay tutuklu kaldı. Erdoğan’ın danışmanı olan bu kişi aynı zamanda Halk Bankası icra Kurulu üyesiydi. Burada dikkat edilirse; her konu Halk Bankası’nda bağlanıyor. Almanya’nın elindeki bir diğer dosya, Diyanet İşleri Türk İslam Birliği adlı kuruluşun içerisindeki 20 imamın casuslukla suçlanması meselesiydi ve bu konuda da bir soruşturma vardı. Keza, uzun bir süredir İsviçre hesapları meselesi Almanya’nın elinde bir dosya olarak duruyor. Almanya’nın eskiden beri elinde olan ve henüz kapatmadığı Deniz Feneri dosyası var. Almanya ile yaşanan bu meseleyi biz başka ülkelerle de yaşıyoruz.”

‘RUSYA’NIN TÜRKİYE-IŞİD DOSYASI’

Diğer yandan Güller, Rusya ile yaşanan normalleşme sürecine rağmen Moskova’nın da Türkiye ile ilgili dosyalara sahip olduğunu belirtti. Rusya’nın Türkiye ile IŞİD arasındaki ilişkilere dair kayıtları BM’ye ilettiğini anımsatan Güller, Rusya’nın bu kozları sayesinde Türkiye’yi Suriye konusunda istediği noktaya çektiğini belirtti:

“Bu dosyaların içinde en önemlisi IŞİD dosyasıydı ve Rusya’da bu dosyalardan iki tane var. Rusya bu iki adet IŞİD dosyasını 2015 ve 2016 yıllarında BM’ye verdi. 2015 yılı Kasım ayında verilen dosya, Türkiye’nin IŞİD’in petrolünü alıp bunu çeşitli ülkelere satarak, bundan para kazandığı şeklindeki bir iddiaydı. Bunu uydu görüntüleriyle dosya haline getirip, BM’ye sunmuştu. İkinci dosya daha ciddi bir suçlamaydı ve 2016 Nisan ayında BM’ye sunulmuştu. Bu dosyanın esasında da; Türkiye ile IŞİD arasında bu sefer petrol yerine bir silah ilişkisiyle ilgiliydi. Dört başlığı vardı dosyanın ve bu başlıklardan biri, Kasım 2016-Ocak 2016 tarihleri arasındaki kısa sürede IŞİD’e satılan silah ve ekipman sevkiyatının bir listesiydi. Diğer yandan bu sevkiyatta kullanılan araçlar ve örgütler bir başka başlıktı. Bu ilişkideki rolü üçüncü başlıktı ve dördüncü başlık da en kritiğiydi. Bu başlıkta da Türkiye’den bu örgütlere yönelik kimyasal madde sevkiyatı yapıldığına dair başlıktı. Diğer dört maddeli ikinci IŞİD dosyası da Moskova tarafından 2016 Nisan ayında BM’ye sunulmuştu. Türkiye ile Rusya normalleşmesi de, hemen bu son dosyanın ardından gelmişti. Türkiye ile normalleşme sürecinin başlaması bir süre bu dosyanı rafta kalmasını sağlamış oldu ama maalesef o dosya hala BM’nin bünyesinde ve sıkıntılı bir durumda yeniden gündeme gelmeyeceğinin garantisi yok.”

‘TÜRKİYE’NİN SURİYE TUTUMU DEĞİŞTİ’

Güller, bütün bu dosyaların Türkiye’nin dış ilişkilerini derinden etkilediğini de vurgulayarak şu değerlendirmede bulundu: “Bu durumlar Türkiye’yi hep şantaja açık hale getiriyor. Kuşkusuz Rusya meselesi ‘iyi’ şantaj oldu ve Türkiye, Suriye konusunda Atlantikçi tutumunu yavaş yavaş değiştirmeye başladı ve en azından bölge barışı açısından yararlı bir hale dönüştü. Fakat asıl mesele bunun yararlı ya da yararsız olmasından çok, bir ulus devletin kendisini dış politikadaki açmazlardan dolayı başka ülkelerin şantajına açık hale getiriyor olmasıdır. Bu iç politikanın dış politikaya yansıma biçimi bakımından Türkiye’yi çok ciddi sıkıntılara düşürüyor ve AKP hükümeti 15 yıldır öyle açıklar, öyle şantajlara açık konular yaratmış durumda ki, bunu şu anda AKP hükümeti Türkiye’nin vatan millet, meselesiymiş gibi genelleştirerek geçiştirmeye çalışıyor. Bu dış politika ve önümüzdeki süreç açısından iç politikada da ciddi sıkıntılara yol açacak gibi gözüküyor.”

 ‘AKP KALDIKÇA ULUSLARARASI ŞANTAJ DEVAM EDECEKTİR’

AKP iktidarının yaptığı kirli ortaklıklar yüzünden yaşadığı sıkıntıları milli mesele gibi göstererek çözmeye çalıştığına dikkat çeken Güller, AKP destekçilerinin bu açmazın farkına varması gerektiğini ve sorunun çözümünün de AKP ile mücadeleden geçtiğini vurguladı:

“FETÖ meselesini burada örnek verebiliriz. Bu meseleye ‘Kandırıldık’ diyerek, FETÖ’nün çaycısına kadar operasyon yapıp, siyasi ayağını gizlemek ve gizleyerek büyütmek meseleyi çözmüyor. Diğer konularda da benzer bir durum var. Dolayısıyla, iş burada muhalefete düşüyor. Türkiye’nin bu yolsuzluk davalarıyla ya da başka davalarla toplam mücadele edebilmesinin yolu, öncelikle AKP hükümeti ile mücadele etmesinden geçiyor. Türkiye, AKP hükümetinden kurtulamadığı sürece, bu dosyalar Türkiye’ye karşı açık şantaj halinde kullanılmaya devam edecektir. AKP 15 yıllık ilişkileriyle, 2002 yılında henüz seçimle işbaşı yaptığı andan itibaren, Wolfowitz’e yazdığı açık mektuplarla başlayan ilişki tarzı, BOP eş başkanlığı yürütüyor olması, açılımları, kirli ortaklıkları, dış politikada Körfez ülkeleriyle Ortadoğu’yu dizayn etmeye kalkması, buralarda yaptığı işbirlikleri, Suriye Devleti’nin terörist ilan ettiği örgütlerle işbirliği yapmış olması, bunların bir dönem suç olmadığı sanılarak gururla yürütülüyor olması büyük dertler açmaya devam edecek. Türkiye bu şantaja açık dosyalardan ancak AKP hükümeti ile hesaplaşarak kurtulabilir. AKP tabanının da bu durumu görmesi gerekiyor. Alnı secdeye varma meselesi üzerinden yürütülmüş bütün ilişkiler, hem AKP’nin devlet bürokrasisine çeşitli tarikatları sokarkenki bakış açısı ya da taban açısından AKP hükümetine böyle bakarak sürekli oy verme anlayışı Türkiye’yi ciddi bir açmaza doğru götürüyor. AKP tabanının da bu dosyayı ve şantajı kendilerine yakıştıramayıp, AKP hükümeti ile hesaplaşmaya götürmesi gerekiyor.”

 ‘TÜRKİYE ÇIKARLARI İÇİN ESAD İLE BARIŞMALI’

Türkiye’nin ikircikli tavrının başka sorunlara yol açtığına dikkat çeken Güller, Irak’taki Kürt devletine karşı çıkmayıp, Suriye’dekine karşı çıkmanın tutarlı olmadığını belirtti. Türkiye’nin bölgedeki çıkarları için Suriye Devlet Başkanı Esad ile anlaşması gerektiğine vurgu yapan Güller, şu değerlendirmelerde bulundu:

“Basra’dan doğu Akdeniz’e uzanan bir koridor eğer ABD açısından bir hedefse, Türkiye’nin bu koridorun ayaklarından birini es geçip, diğerine itiraz etmesi stratejik bir konumlanma değil. Irak’ın kuzeyindeki yapıyı hoş görüp, onun bağımsızlığa evrilmesine çok da itiraz etmeyip, Suriye’nin kuzeyinde kurulmaya çalışılan aynı projenin ikinci ayağına itiraz ediyor olmak birbiriyle çelişen durumlardır. AKP bunu iç politikasındaki bazı nedenlerden dolayı yürütmeye çalışıyor ama buradan hayırlı bir sonuç çıkmaz. Zaten Mayıs ayında beri üzerinde uzlaşılan dört çatışmasızlık bölgesinden üçü netleşmişken, birinin netleşememesinin nedeni de bu. Mayıs ayından beri İdlib çatışmasızlık bölgesi konusundaki teknik meseleler çözülemedi. Hala Lavrov bugün ‘Suriye’nin meşru gördüğü Rusya ve İran kuvvetleri dışında Suriye’deki bütün kuvvetler gayrimeşrudur’ dedi. Bunu bugün, yani Afrin operasyonunun dillendirilmeye başlandığı dönemde söyledi.

Moskova hala ilişkilerde normalleşme, Astana süreci vs varken bile, Türkiye’nin Esad ile anlaşmamasını bir sorun olarak görüp Türkiye kuvvetlerinin Suriye’de bulunmasını gayrimeşru ilan ediyor. Bu yolla Türk Devleti’nin önünde duran en önemli sorunlardan biri bu. Esad ile barış masasına oturmadan ikircikli politikalarla götürmeye çalıştığı süreci nihayete erdiremeyecek. Bu İran ile yakınlaşmamızı da, Rusya ile normalleşmeyi de sürekli baltalıyor. Her şey ilerleyip bir noktada tıkanıyor ve bu nokta da Türkiye’nin Esad ile barışmasıdır. Zaten Türkiye Esad ile anlaşsa, kuzey kuşağı gibi bir dert otomatik olarak ortadan kalkacaktır. Kuzey kuşağı nihayetinde ABD’nin projesi ama Türkiye’nin Esad’a uyguladığı baskı nedeniyle Suriye’nin kuzeyi yeni bir güvenlik boşluğuna dönüşmüş ve o boşluk başka kuvvetler tarafından doldurulmuştu. Bu kuzey kuşağı sorunu bir nevi AKP hükümetinin politikaları nedeniyle ortaya çıkmış ve başka bir kuvvetin eline geçmiştir ve bunun çözümünü Ankara-Şam yakınlaşması olduğu ortadadır. Erdoğan ve ekibinin artık inat etmeyip, Halep ve Suriye’nin kuzeyinde kendilerinin nemalanacağı yeni fetih alanları sevdasından vazgeçip, her ülkenin kendi komşuluk ilişkilerini kendi sınırları içerisinde büyütmesini esas alan bir dış politik çizgiye girerek, Ankara-Şam anlaşmasını yapması gerekiyor.”

 

Hakkında HABERLER

HABERLER

Bir yorum yazın

E-posta hesabınız yayınlanmadıGerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir *

*