Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Düşmanın silahı ile silahlanmak(!)
28 Haziran 2010 / 16:02

Bilginin sağlam yollarla edinilmediği, tahkike hemen hiç başvurulmadığı, taklidin ortalığı kapladığı ve tabiidir ki tefekkürün ortadan kalktığı ortamlarda en çok kavramlar birbirine karışmakta, açık seçik bilgiye rastlanmamakta tavırlar da doğrusu ve eğrisi ile içiçe bulunmaktadır.

 

Statikleşen kültürün ana kuramları haline gelen nice kavram hayatı yönlendirir olmakta bu hali ile de ne idüğü bilinmeyen esaslar(!)ın biçimlendirdiği insan davranışları insicam gösterememektedir. Tutarsızlığın bir bütün oluşturması, doğrularla karışık da olsa ancak yanlışlara hayat hakkı verebilmekte, yanlışlıkların bir hayat tarzı olarak yaşama şansı kazanmasına sebep olmaktadır. Doğruların ise kendilerine yaşam ortamı bulabilmeleri hemen imkansızlaşarak yanlışların arasında boğulup gitmesi sonucunu doğurmaktadır.

 

Hududları belirlenmeyen, doğru-dürüst haritası çizilmeyen kavramlar ancak bir yanlışlar karışımı ortaya çıkarabilmektedir. İnsan davranışlarında insicam aranması gerekiyorsa, mutlaka kavramlar iyi tarif edilmeli, kapsadığı alanlar iyi belirlenmeli, nelere delalet edip, nelere delalet etmediği iyice gösterilmelidir, ister herhangi bir ayet olsun, ister hadis halinde önümüze gelsin konumuz itibariyle, rivayeti bir yana, delaleti, gerek lügat itibariyle, gerekse amacı itibariyle iyi bilinmelidir ki ona dayandırılacak davranışlar anlam kazansınlar, anlamsızlık içinde kaybolup karışmaktan kurtulsunlar.

 

Mutlak ya da özel ifadeler mutlaka Kur’an’ın ana esprisini taşıyıcı olarak algılanılmalıdır. Akaid açısından Tevhid anlayışını aşan herhangi bir ifadeye mutlak veya mahsus olarak yer bulunmayacağı gibi, tavırlar (amel) açısından da Allah’ı razı edecek sınırlar -ki O’nun tarafından belirlenmiştir- aşılacak şekilde bir delalete rastlanamaz İslam’da. Var görünenler bulunabilir. Lakin gerçek anlamlarına kavuşturuldukları takdirde bulunmadığı görülecektir. Olmadığı halde ithal olunanlar ise zaten bahsimizin dışında bulunmalıdır.

 

Örnek olarak Allah’ın kainatı yaratması ile ilgili olarak verdiği bilgilerden ne şöyle ne de böyle bir yorum(tefsir)la yaratılışın Allah’ın ‘Aden’ denilen bir boşluğa bakması sonucu (tıpkı aynaya bakanın kendi suretini görmesi gibi) meydana geldiğine dair herhangi bir sonuca ulaşmak kesinlikle mümkün değildir. Zira O’nun verdiği bilgilere göre ne Aden denilen bir boşluk vardır, ne bu boşluğun ayna gibi bir özelliği vardır ve ne de bütün yaratılmışlar O’nun ayna(Aden)daki görüntüsüdür. Zira Kendisi «Ol» demekle oldurduğunu (yarattığını) söylemektedir. Bunun nasıl gerçekleştiği ile ilgili olarak verilen bilgilerin içinde de ne ayna vardır, ne de oraya bakmakla kendini görme olayı vardır. Velhasıl kainatın oluşumu ile ‘Vahdet-i Vücud’ adı ile bilinen yukarıdaki anlayışın uzak-yakın bir ilişkisi bulunmamaktadır. Ve bilakis Allah’ın yaratılış ile ilgili olarak verdiği bilgiye ters düşen, O’nun açıklamasını red (inkar-küfür) eden bir vakıa karşısındayız demektir. Böyle bir anlayışın İslam’da yeri bulunmadığına göre müslümanda da bulunmaması, bulunması halinde ise doğru ile eğrinin birarada bulunmasının doğuracağı sonucu bilinmelidir, nitekim Mekke’li müşrikler de hem Allah’a (doğruya), hem de putlara (eğrilere) birlikte inanıyorlardı. Bu halleri sebebiyledir ki ‘Müşrik’ idiler. Zira Allah, zatının tek, eşi bulunmayan olduğunu, ortağı olmadığını söylerken Mekkeliler O’nu tekzib ederek putların O’nun ortağı olduğunu söylüyorlardı. Allah’ı tekzib etmenin ise O’nu inkar-küfür etmek olduğu yine Kendisince belirtilmektedir.

 

Yukarıda başlık olarak kullandığımız, hadis olarak ve yaygın bir şekilde bilinen ve de birçoklarınca kullanılan ‘Düşmanın silahı ile silahlanınız’ ifadesi elimizde mevcut 9 hadis Kitabından[1] hiçbirinde bulunmamaktadır. İkinci derecede de olsa başka hadis mecmuaları da vardır. Ola ki bunlarda bulunsun. Fakat bizim asıl konumuz böylesine yaygın ve insanların davranışlarını biçimlendiren bir kavramın delalet ettiği anlamı belirlemektir. Hadis olarak bulunup bulunmaması bizim üzerinde durduğumuz konu değildir.

 

Böyle bir hadis bulunsa da bulunmasa da insanımızın kanına işlemişcesine yaygın bir uygulama, tavırlara esas yapılma alanı bulmuş olması, bizim konu ile ilgilenmemize neden olmuştur. Hayata uyarlanması gereken kavramların mutlaka sınırlarının iyice belirlenmesi, delalet alanlarının bilinmesi, sağlıklı bilgilerle birlikte bulunması zarurettir. Aksi takdirde nice yanlış var ise doğrularla karıştırılarak almaktan kaçınılamaz.

 

Hiç bir hadisin, hiçbir ayeti tekzib edemeyeceği, ayete rağmen varolamayacağı bu işlerle uğraşan-uğraşmayan herkesçe bilinir. Hadislere verilecek anlamların da ayetlerle sınırlanmış anlamlan aşamayacağı keza bilinmelidir. Örnek olarak şu konu ele alınarak açıklık kazandırıcı bilgi verilebilir. Bir ayette cennetin bedeli olarak Allah-u Teala: «Biz mü’minlerin mallarını ve canlarını cennet mukabilinde satın aldık» buyurmaktadır. Yani cennet taleb eden, onun bedeli olarak bildirilen can ve malını cennetini taleb ettiği zata arz etmektedir. Dilerse o bu bedelin tamamını alır, dilerse malı alıp canını bağışlar, dilerse ikisini de bağışlar. Bu tasarruf tamamen kendisine ait bir keyfiyettir.

 

Bu ayete rağmen rivayet edilen bir hadiste «Bir kimse akşam namazlarının birinci rek’atlarında ‘Fatiha’dan sonra ‘Kafirun suresini’, ikinci rek’atlarında yine Fatiha’dan sonra ‘ihlas suresini’ zammederse o kimsenin denizlerin köpüğü kadar günahı olsa bağışlanır (yani cennete gider)» denilmektedir. Eğer cennetin bedeli bu kadar ucuz olsa idi -ki değildir ve yukarıda ayette açıklanan bedeldir- bir Allah’ın kulu çıkıp da ne canını, ne de malını verirdi cennet için. Tabii ki şehid olmaya talib kimse bulunmazdı. Gerek ayet, gerekse tarihî gerçekler onu göstermektedir ki ucuza cennet alamayacağını bilenler -sahabeden günümüze kadar- Allah için canlarını ve mallarını rahatlıkla gözden çıkarmışlar ve çıkarmaktadırlar. Öyle ise açıkça anlaşılmaktadır ki böyle bir hadis olamaz.

 

Bu sebebledir ki insan önüne getirilen her hadise hadis midir, değil midir? Anlamı nedir? Kapsamı nedir? Mutlaka bakmalıdır. Onu Kur’an’a vurmalıdır.

 

Başlık olarak aldığımız ve konumuzu teşkil eden hadise gelince sıhhati ile ilgili olarak yukarıda bilgi vermeye çalıştık. Yani 9 hadis kitabında bulunmadığını belirttik. Fakat bizi asıl ilgilendiren bu sözün içeriğidir. Geliniz birlikte ifadenin mutlak oluşundan hareket ederek birtakım düşman silahları ile silahlanmaya kalkalım, görelim karşımıza nasıl durumlar çıkacaktır:

 

Düşman, bildiğimiz gibi belirli kaidelere riayet etmeyen (Müslümana nisbetle) kimsedir. Yani Allah’ı razı etme endişesi taşımaz. Bu sebeble de hemen her türlü yola başvurarak sizi mağlub etmek ister. Bu cümleden olarak savaşta sizi yenebilmek için en itibar ettiği kişilerin kadınlarını (karılarını) bile tarafınıza gönderip sizi birşeye razı etmeye çalışabilir. Tarihte çokça meşhur olduğu üzere Katerina örneği hemen hepimizin hatırına gelivermiştir. Böyle bir durum, böyle bir hal düşman açısından bir silahtır. Yani filan kral karısını gönderip düşman taraftan (müslüman taraf) birşeyler yapmasını isteyecektir. Kendi düşüncelerine göre mesela daha hafif şartlarla sulh sağlamak da bir başarıdır ve bunu sağlamak için bu yola başvurmuş, bu silahı kullanmıştır. Ya da diyelim ki ‘İçirin, sarhoş edin velhasıl ne yaparsanız yapınız, yalnızca şu sonuca varabilelim’ istenilmiştir düşman tarafından. Bu sonucun elde edilmesi için de her neleri var ise tümünü ortaya koymuş olabilirler: Irzlarından, daha nelere kadar... Ve bütün bunları düşman size karşı bir silah olarak kullanacaktır.

 

Zira silah kullanma güç ve avantaj kazandıran aletlerin ismi olduğu gibi genelde aletlere paralel olarak tevessül edilen tavırların da silah görevi gördüklerini bilirsiniz. Yerine göre akıllıca kullanılan bir hile de güçlü bir silahtır.

 

Şimdi soralım: Yukarıda verdiğimiz örneklerdeki olaylara İslam tarafı tevessül edebilir mi? Yapabilir mi? Yapması şer’an mümkün müdür? Yaparsa hükmü nedir? Bu soruların cevabı sırası ile tevessül edemez, yapamaz, şer’an mümkün (caiz) değildir, yaparsa hükmü en azından haram işlemiş olmaktır.

 

Zira Müslüman harbi de, sulhu de, namazı da, ticareti de, haccı da, siyaseti de bir tek şey için yapmaktadır: Allah Rızası. Allah rızası da ancak O’nun belirttiği şeylerde vardır. Bunlar içinde de haram işlemek yoktur.

 

Bu açıklamadan sonra rahatlıkla söyleyebiliriz ki, düşmanın silahı ile silahlanmak öncelikle fiilî harb göz önünde bulundurularak düşmanı harpte ya da cephe gerisinde kullanarak veya bulundurarak güçlü kılan, kullanılagelen veya yeni icad edilmiş silahları kullanmaktır. Düşman tank mı kullanmaktadır, siz tankın daha çok beceriklisini en azından düşmanın kullandığı cinsten olanını, ona karşı koyabilmek, onu durdurabilmek için bulundurmalısınız. Ona üstünlük sağlayan cihazlar geliştirmeli, gerek düşmanın durumunu tesbit açısından, gerek onunla savaşırken kullanılması açısından müslümanlara üstünlük sağlayacak silahlarla silahlanmak söz konusudur bahse konu olan şey.

 

Mutlak ifadeler, herşeyi içine alıcı ifadeler gibi görünseler de mutlaka sınırları vardır. Bu sınırlar içinde düşünülmelidir anlamları. Nitekim İslam söz konusu olduğunda İslam’ın asıl olarak belirtip üzerinde durduğu ve sınırlarını gerek itikad gerekse amel açısından çizdiği hudutlar aşılacak şekilde bir anlayışa kesinlikle yer verilemez. Hiçbir ayet ve hadis sınırsız anlam kazandırılarak kendisiyle itikad ya da amel olunamaz. Zira bir nass ifadesine sınır getiriyor görünmüyorsa da, bir diğer nass ile sınırları belirlenmiştir. Ve böylece İslam itikad ve amel açısından belirli şeylerden oluşmuştur. Bu sebebledir ki İslam hemen her şeyin içinde bulunduğu, haramın helal ile karıştığı, imanın küfre bulaştığı, herşeyi öyle ya da böyle bilebileceğiniz, herkesin vehimlerini doğru sandığı ne idüğü bilinmez bir akide ve hayat tarzı değildir. Nasıl ki marksizm de, laik-kapitalist-demokratik düzenler de öyle değildir ve kendilerine göre iyi-kötü kavramlarının sınırları vardır, İslam’ın da vardır ve bunları diğerlerinin aksine Allah belirler. Resulullah (s.a.v.) ise uygulamış ve yapılabilirliğini göstermiştir.

 

İslam’ın ne olduğunun anlaşılması için kendini birşey sananların ne idüğü belirsiz yalan-yanlış zanlarına değil, bizzat Allah’ın sözlerinden oluşan Kur’an ve Kur’an’ın hayata uyarlaması niteliğindeki Resulullah’ın sünnetine bakılır. Esasları kavramak için yalnız böyle yapılmalıdır. Ki bir sapıklığa düşülmesin, yoldan çıkılmasın. Bir usul belirlemek bakımından ele aldığımız bu konunun, benzeri konularda nasıl davranmamız gerektiği ile ilgili ışık tutucu açıklamalar niteliğindeki örneklerle daha da iyi anlaşılır hale geldiğini umarız. Sağlıklı sonuçlara ulaşmanın yolu içgüdüsel dürtülerden değil, nassların akıl ile anlaşılmasından geçmektedir. Nitekim bu dinin muhatablarında aranan rüşd şartı akıl sahibi olmakta bulunmuştur. Aklı olmayanlar, ya da akletmeyenlerden ilki İslam’ın muhatabı değil iken ikinci kesim ‘davarlar gibi’ olmakla damgalanmaktadır. Davarlar gibi değil (25 Furkan 44) insanlar (akıl sahibleri) gibi olmanın yolunu tutanlara olsun Allah’ın selamı.

 

1- Sahih-i Buhari, Sahih-i Müslim, Sünen-i Ebu Davud, Sünen-i Tirmizi, Sünen-i Nesei, Sünen-i İbn Mace, Sünen-i Darim, Muvatta-ı İmam Malik, Sünen-i Ahmed, İbn Hanbel.

DİĞER HABERLER
YAZARLAR
Haberler
Kavram
Ercümend Özkan
POSTA LİSTESİ
Foto Galeriler
Video Galeriler
HAVA DURUMU
Ankara
4 / 11 °C
Hakkari
-4 / 8 °C
İstanbul
7 / 11 °C
İzmir
7 / 15 °C